Blog

Wprowadzenie – Co to jest jonizacja powietrza?

Nowoczesne systemy sztucznej jonizacji starają się odtworzyć „górskie” lub „morskie” powietrze bogate w jony, ale w kontrolowany sposób, bez wytwarzania szkodliwego ozonu jako produktu ubocznego.

Jonizacja powietrza polega na generowaniu jonów – cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym – i wprowadzaniu ich do strumienia powietrza nawiewanego do budynków. Jony te oddziałują z zanieczyszczeniami i mikroorganizmami unoszącymi się w powietrzu, pomagając je neutralizować lub usuwać z obiegu.

Jonizacja stanowi uzupełnienie tradycyjnych filtrów, pozwalając na oczyszczanie powietrza już w trakcie jego przepływu przez instalację.

W niniejszym artykule wyjaśniamy, jak działa proces jonizacji w systemach HVAC, jakie są rodzaje jonizatorów używanych w centralach wentylacyjnych, jakie korzyści daje ich stosowanie oraz na co zwrócić uwagę przy projektowaniu i eksploatacji takiego układu.

Wprowadzenie

Odzysk chłodu (rekuperacja chłodu) polega na wykorzystaniu chłodu zawartego w powietrzu wywiewanym z budynku do wstępnego schładzania nawiewanego powietrza świeżego. W lecie, kiedy powietrze zewnętrzne ma wysoką temperaturę i wilgotność, odzysk ten pozwala znacząco zmniejszyć zapotrzebowanie na moc chłodniczą. Szczególnie efektywny jest w instalacjach, gdzie powietrze wewnątrz jest znacznie chłodniejsze od zewnętrznego.

W tym artykule omówimy odzysk chłodu w centralach wentylacyjnych:

– z wymiennikiem krzyżowym oraz krzyżowo‑przeciwprądowym

– z wymiennikiem obrotowym

– z wymiennikiem glikolowym (czynnikiem pośredniczącym)

Szczególną uwagę zwrócimy na technologie, które nie powodują wzrostu wilgotności powietrza (kluczowe latem) oraz na problemy związane z kondensacją skroplin.

Wstęp

Chłodzenie wilgotnego powietrza w centralach wentylacyjnych niemal zawsze wiąże się z powstawaniem skroplin (kondensatu). Dzieje się tak, ponieważ obniżając temperaturę powietrza zmniejsza się jego zdolność do utrzymywania pary wodnej – nadmiar wilgoci ulega więc kondensacji na wychłodzonych powierzchniach (np. lamelach chłodnicy). Innymi słowy, jeśli temperatura powierzchni chłodzącej spadnie poniżej temperatury punktu rosy powietrza, zaczynają tworzyć się krople wody. Im niższa temperatura chłodnicy względem punktu rosy, tym intensywniejsze wykraplanie wilgoci. Przykładowo, powietrze o parametrach 32°C i 45% wilgotności względnej zawiera 13,4 g/kg (15,4 g/m3). Schłodzenie go np. do 18°C oznacza, że powietrze nie tylko zostanie ochłodzone, ale także osuszone. Stopień osuszenia, a tym samym ilość powstałego w procesie chłodzenia kondensatu jest ściśle związana z temperaturą czynnika chłodnicy.

Co można zrobić, aby skroplin było mniej nie ingerując mechanicznie w instalację, a jedynie zmieniając ustawienia parametrów?

O tym dowiesz się z tego artykułu.

Wstęp

W zakładach przetwórstwa spożywczego – szczególnie mięsnego – często spotykamy się z sytuacją, w której do stref o niskiej temperaturze nawiewane jest latem świeże powietrze zewnętrzne, bez wcześniejszego osuszenia. Instalacja działa poprawnie, przepływy powietrza są potwierdzone pomiarami, temperatury się zgadzają… . Ale w pomieszczeniach pojawiają się skropliny. Jaka jest tego główna przyczyna? Brak odpowiedniego osuszenia nawiewanego powietrza, które w warunkach letnich zawiera dużą ilość wilgoci.

Wstęp

W gorące, upalne dni kluczowe jest obniżenie temperatury w pomieszczeniach biurowych i produkcyjnych, aby zapewnić pracownikom komfort oraz bezpieczeństwo. W Polsce przepisy nie określają wprost maksymalnej dopuszczalnej temperatury w miejscu pracy, jednak pracodawca ma obowiązek zagwarantować komfort cieplny. Specjaliści BHP zalecają, by temperatura w biurach nie przekraczała ok. 30°C (dla prac fizycznych ~28°C). Optymalna temperatura latem dla pracy biurowej powinna wynosić około 24–26°C przy wilgotności względnej 40–60%. W praktyce temperatury powyżej 28°C uważa się za niekomfortowe – wydajność pracowników spada wtedy o cnajmniej 10%, a samopoczucie i koncentracja ulegają pogorszeniu, przy wyższych temperaturach ten spadek może być wielokrotnie większy.. Gdy upał przekracza 30°C, wielu pracodawców skraca czas pracy lub wprowadza dodatkowe przerwy dla załogi. Jeśli firma nie jest w stanie utrzymać właściwej temperatury, może to oznaczać straty – przestoje, obniżoną produktywność czy nawet prawną odpowiedzialność za naruszenie warunków BHP. Co więcej, przepisy wymagają, by w pomieszczeniach o temperaturze powyżej 28°C zapewnić pracownikom zimne napoje oraz zwiększoną wentylację.

Skoro fale upałów zdarzają się coraz częściej, zdarzają się też sytuacje, gdy trzeba w krótkim czasie i niskim kosztem poprawić warunki termiczne w budynku. Poniżej omówimy, jak można szybko rozbudować istniejącą centralę wentylacyjną bez chłodzenia o układ chłodzenia, a także jakie inne doraźne rozwiązania warto rozważyć, aby obniżyć temperaturę i zapewnić pracownikom komfort cieplny w najgorętsze dni.

Jeśli projektujesz lub kupujesz centralę wentylacyjną, z dużym prawdopodobieństwem zetkniesz się z wymaganiami Rozporządzenia 1253/2014. To ono narzuca minimalne standardy energooszczędności dla urządzeń wentylacyjnych wprowadzanych na rynek w Unii Europejskiej. Ale nie każdy przypadek się w to wpisuje.

Są sytuacje, kiedy centrala nie musi spełniać tego rozporządzenia – i warto o tym wiedzieć. Nie tylko po to, żeby dobrać urządzenie zgodne z prawem, ale też by nie przepłacać za rozwiązania, które w danym przypadku nie są konieczne. Poniżej przedstawiam najważniejsze wyjątki.

Wprowadzenie

Przy odbiorze instalacji wentylacyjnych należy sprawdzić, czy rzeczywiste strumienie powietrza osiągają wartości założone w projekcie. Obowiązujące w Polsce normy i wytyczne określają dopuszczalne odchyłki między zmierzonym strumieniem powietrza a wartością projektowaną. W tym artykule przyjrzymy się jak wyglądają wymagania wynikające z Polskich Norm (zarówno historycznych PN-B, jak i aktualnych PN-EN), przepisów prawnych oraz wytycznych branżowych dotyczących instalacji wentylacyjnych (w tym instalacji przemysłowych i wytycznych dla branży przetwórstwa mięsnego).

W dobie rosnących wymagań dotyczących jakości powietrza w pomieszczeniach edukacyjnych i biurowych, coraz większą popularność zyskują tzw. centrale wentylacyjne bezkanałowe. To kompaktowe jednostki, które w sposób prosty i skuteczny zapewniają nawiew świeżego powietrza oraz usuwanie powietrza zużytego – bez potrzeby wykonywania rozbudowanej instalacji kanałowej. Dzięki temu stają się idealnym rozwiązaniem m.in. dla sal lekcyjnych, sali konferencyjnych, gabinetów terapeutycznych czy pokoi nauczycielskich.

Pobierz kartę katalogową!

Wstęp

Centrala wentylacyjna to urządzenie składające się z wielu współpracujących ze sobą elementów. Każdy z nich jest osobnym, złożonym podzespołem, który może występować w instalacjach wentylacyjnych niezależnie.

Składając zapytanie na centralę wentylacyjną dostajesz kilka, a nawet kilkanaście stron gęsto zapisanych parametrów. Każdy z tych parametrów jest ważny, inaczej nie byłyby podawane, jednak są parametry ważne i ważniejsze. To po ich analizie będziesz mógł z całą pewnością stwierdzić, czy centrala wentylacyjna, której dane masz przed sobą będzie dla Ciebie, czy może lepiej poprosić o korektę karty doboru, albo rozejrzeć się za innym producentem.

W tym artykule omówimy konkretną kartę doboru centrali wentylacyjnej, a parametry, które będziemy omawiać to właśnie te, na które powinieneś zwrócić szczególną uwagę.

Zmiany klimatyczne sprawiają, że sezon letni staje się coraz dłuższy i gorętszy. W przeszłości centrale wentylacyjne projektowano z myślą głównie o ogrzewaniu i odzysku ciepła zimą – dziś użytkownicy oczekują również komfortu latem, bez nadmiernych kosztów eksploatacyjnych. Właśnie dlatego coraz większą popularność zyskuje free cooling – technologia, która pozwala wykorzystać chłodne powietrze lub wodę bez angażowania sprężarki. Czyli po prostu: chłodzenie za darmo.